Ziemia Sanocka

Na podstawie badań archeologicznych stwierdzono, że ziemia sanocka była zamieszkana od młodszej epoki kamienia (IV - III tysiąclecie p.n.e.). Z tego okresu pochodzą najstarsze znaleziska archeologiczne m.in. kamienne motyki z Bykowiec i toporek z Prusieka. Inne prehistoryczne znaleziska z terenu gminy pochodzą z neolitu (III-I tysiąclecie p.n.e.) i wczesnej epoki brązu (XVIII-XV w. p.n.e.). Ludność zamieszkująca te tereny w późniejszych czasach utrzymywała kontakty handlowe z Cesarstwem Rzymskim i plemionami celtyckimi, o czym świadczą znalezione monety zarówno rzymskie jak i celtyckie.

W czasach nowożytnych pierwsza wzmianka o ziemi sanockiej pochodzi z XII wiecznego ruskiego „Latopisu hipackiego". Zgodnie z nim, w 1150 roku ziemia sanocka, należąca wówczas do książąt ruskich, została zdobyta przez księcia węgierskiego Gejze II. W

XIV w. tereny Rusi Halickiej wraz z Ziemią Sanocką zostały przyłączone do Polski przez Kazimierza Wielkiego, który rozpoczął na nich akcję kolonizacyjną.